Alleen nette mensen
Ik woont nu 35 jaar in Slotervaart - de Sloterpoort- nog steeds in dezelfde straat, maar ben verhuisd van onze 1e 3-kamer woning op de 3e etage naar de lagere etage waar ik nu woon en beslist niet weg wil. Met de meeste trapbewoners heb ik een goed contact en van de buurt geen last. Ik heb mijn eigen paleisje! Dat was wel even anders, voordat het zover was.
Begin jaren 1960 hadden wij – en mijn toekomstige man- een halve woning ( bouwjaar 1585) boven mijn schoonmoeder kunnen krijgen in de Vinkenstraat, tussen Bloemgracht en Haarlemmerdijk. Daarom maar snel getrouwd. Vele ouderen komt dat vast bekend voor in het Amsterdam van die tijd!!
Na een poosje wilden wij daar wel weg, naar een grotere woning, maar er waren geen kinderen en ons “nette”gezin moest het niveau van de straat ophouden!! Wat daar dagelijks allemaal gebeurde, vooral ‘s avonds en ‘s nachts, daar kan ik een boek over schrijven!
Na heel veel “zeuren”- er waren zoveel regels en de bureaucratie vierde hoogtij- en het bezoek van een ambtenaar om de situatie en de “bewoning”van het echtpaar te bekijken, kregen we een 3-kamer woning in Slotervaart aangeboden. Die woning was van de Protestantse Woningbouw Vereniging en alleen als je gedoopt was kon je lid worden en kwam je in aanmerking of anders moest je meer inschrijfgeld betalen. Mijn man en ik hadden de juiste papieren en gingen met plezier verhuizen. Ik ben zeer lovend over het onderhoud en de service van deze Vereniging in de loop der jaren, met toen ongeveer 300 leden.
Wij waren ook echte verenigingsmensen en besteedde veel tijd aan de voetbalvereniging NDSM (bestaat nu niet meer) en daardoor weinig thuis. Mijn man –die helaas overleden is- kluste ook veel en onderhield het huis zo goed hij maar kon, vandaar mijn paleisje!
De Protestantse Woningbouw Vereniging is later overgenomen door woningbedrijf “de Alliantie” en wordt nu beheerd door “De Key”. Over het onderhoud en de diverse renovaties, zowel binnen als buiten, ben ik erg tevreden.
Verhaal: Sylvia Verlee.
Foto: Gré Bulterman