Jeugdherinneringen aan de dijk

Interview met Frans

Frans is geboren in de Jordaan maar vanaf zijn derde samen met zijn zusje en moeder opgegroeid in de Mercatorstraat en wel op nr. 1 boven in de toren. Van daaruit had je een geweldig uitzicht over gewoon land, nog geen Rembrandtpark, nog geen A10 en nog geen woontorens. Alleen maar boerderijen waaronder de boerderij waar de Gebroeders van de Broek opgroeiden.

Een van de broers begon later een zuivelwinkel op de hoek van de Jan Evertsenstraat en Mercatorplein en later de allereerste Dirk van de Broek. Zo is het allemaal begonnen met deze supermarktgigant. Amsterdam hield letterlijk op bij de Orteliuskade, alleen het Jan van Galenbad was er al. Voor de rest bestond het gebied uit kleine eilandjes, de latere Sloterplas en de dijk. De Ringdijk voor de Amsterdammers. De dijk was bij uitstek een speelterrein. Na schooltijd, zaterdag en zondag waren Frans, zijn zusje en twee vriendjes altijd op of bij de dijk te vinden. Ze zochten o.a. naar patronen, koperen hulzen die daar nog te vinden waren als overblijfsel uit de oorlog. In de oorlog waren bunkers ingegraven. Kinderen konden in die bunkers komen, dat was reuze spannend vooral omdat dat eigenlijk niet mocht. De dijk lag na de oorlog vol met afgeschoten patronen. Die patronen waren van koper en koper bracht geld op. Frans heeft er zeker 1000 gevonden. Zijn grootvader sloeg de patronen plat en dan gingen ze naar de ijzerboer. De dijk was erg belangrijk voor de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. Er werden niet alleen patronen gezocht. Je kan wel zeggen dat bij de dijk Frans zijn liefde voor de natuur is begonnen en nooit meer is opgehouden. Gewapend met schepnet werden er kikkers en salamanders gevangen aan de dijk. Er waren bramen, hazen en konijnen. Tegenwoordig vangt Frans geen salamanders meer, of het moet zijn met zijn kleinkinderen. Maar hij is actief lid van de werkgroep die de heemtuin aan de Slatuinenweg beheert. Een keer is het voorgekomen dat Frans, zijn zusje en de twee vriendjes op het idee kwamen om de hele dijk af te gaan lopen, uren waren de kinderen "zoek" en zijn moeder was dodelijk ongerust. Gelukkig is dat avontuur goed afgelopen. Tijdens de fietstocht op de Milieudag die voor een stuk langs zijn eigen dijk ging kwamen al deze herinneringen weer terug.

Het blijft een beetje zijn dijk!!